Toksokaroza

Miniatura wpisu

Toksokaroza jest pasożytniczą chorobą odzwierzęcą, wywoływaną przez inwazję larw glist psich (Toxocara canis) lub kocich (Toksocara cati). Człowiek jest przypadkowym żywicielem tychże glist, u którego nie dokonuje się pełen cykl rozwojowy pasożyta, kończąc się na postaci larwalnej.

Głównym źródłem zarażenia jest skażona dojrzałymi, inwazyjnymi, jajami gleba. Zanieczyszczenie środowiska jajami toksokar jest powszechne, lecz niektóre miejsca są szczególnie istotne ze względu na stężenie występowania dojrzałych jaj i możliwość ekspozycji na człowieka. Dotyczy to głównie piasku z piaskownic osiedlowych, plaż oraz innych miejsc wyprowadzenia kotów i psów. W tej sytuacji najczęściej chorują dzieci, u których do zarażenia dochodzi podczas zabawy w piaskownicach i podczas kontaktów z zakażonymi zwierzętami. Po zarażeniu człowieka inwazyjnymi jajami, następuje wyklucie się larw w jelicie i następnie ich rozsiew do różnych tkanek i narządów m.in. wątroby, mięśni, płuc, układu nerwowego, gałki ocznej. W tych miejscach dochodzi do powstania miejscowego stanu zapalnego, otorbienia się i stopniowego, powolnego obumierania larw. W większości przypadków toksokaroza przebiega w sposób bezobjawowy nie dając dolegliwości, a podejrzenie toksokarozy można wysunąć stwierdzając zwiększony odsetek komórek kwasochłonnych w rozmazie leukocytów krwi obwodowej. W sytuacji masywnej inwazji pasożytniczej liczba eozynofili może przekraczać 50%.

Objawy kliniczne toksokarozy związane są z nasileniem inwazji pasożytniczej, lokalizacją narządową zmian oraz indywidualnym stanem odporności organizmu. W zakresie objawów ogólnych obserwuję się podwyższenie ciepłoty ciała, ogólne zmęczenie i osłabienie, apatię, bóle mięśniowe, utratę apetytu, pobolewania brzucha, a w badaniach ogólnych zwiększenie odsetka komórek kwasochłonnych w rozmazie krwi obwodowej, podwyższenie OB, wzrost poziomu gammaglobulin w elektroforezie białek, wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych. Najczęstsze postaci toksokarozy to postać trzewna, postać oczna lub postać mózgowa. W sytuacji zajęcia centralnego układu nerwowego obserwuję się napady drgawek, objawy ogniskowego uszkodzenia układu nerwowego oraz objawy zapalenia mózgu. Gdy dojdzie do zajęcia gałki ocznej może nastąpić pogorszenie wzroku oraz pojawienie się wytwórczych zmian zapalnych stwierdzanych w badaniu okulistycznym na dnie oka. Częstą lokalizacją jest tkanka płucna, przebiegająca z objawami alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych, dusznością i kaszlem. Objawy choroby przypominają wtedy astmę oskrzelową. Ustalenie rozpoznania jest trudne i często niemożliwe ze względu na brak typowych i charakterystycznych objawów. Niemniej, gdy obserwuje się cechy uszkodzenia wątroby, podwyższenie eozynofili w rozmazie krwi i zwiększenie gamma globulin w sytuacji narażenia epidemiologicznego, należy podejrzewać toksokarozę. W diagnostyce laboratoryjnej stosuje się testy serologiczne metodą Elisa oraz wszelkie badania dodatkowe obrazujące uszkodzenia narządowe.

Leczenie toksokarozy jest trudne ze względu na późno postawione rozpoznanie. Stosowane leki przeciwpasożytnicze są skuteczne na wczesnym etapie choroby, w którym żywe larwy wędrują po organiźnie. Natomiast w sytuacji   ich osadzenia się w tkankach i narządach, skuteczność tych leków maleje. W tej sytuacji pozostaje jedynie leczenie objawowe oraz wspomagające procesy regeneracyjne i naprawcze uszkodzonych tkanek.

Zamknij

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w sposób dostosowany do Państwa indywidualnych potrzeb i preferencji, w celu emisji możliwie indywidualnie przygotowanej reklamy. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących przechowywania i uzyskiwania dostępu do cookies przy pomocy ustawień przeglądarki lub urządzenia końcowego, z których Państwo korzystacie.