Rak wątroby

Miniatura wpisu

 

Na raka wątroby umiera w Polsce rocznie ok. 2 – 3 tys. osób (najczęściej mężczyzn). Najczęściej Większość zmian rozwija się na tle wirusowego zapalenia wątroby typu B lub C, hemochromatozy, przewlekłego uszkodzenia toksycznego lub innych przewlekłych stanów zapalnych wątroby. Czas niezbędny do rozwoju nowotworu (raka pierwotnego wątroby – HCC), tj. a rozpoczynający się od momentu zakażenia zakażenia HCV lub HBV, a ujawnieniem się choroby nowotworowej wynosi 30-50 lat. Statystycznie, większość guzów wątroby są to przerzuty innych nowotworów do wątroby. Natomiast najczęstszym nowotworem pierwotnym wątroby (ok. 85% przypadków) jest rak wątrobowokomórkowy ( hepatocellulare carcinoma – HCC). Pozostałe nowotwory to głównie to rak wywodzący się z dróg żółciowych (cholangiocarcinoma).

Czynniki ryzyka rozwoju raka wątroby

  • marskość wątroby
  • zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B lub C
  • nadmierne spożycie alkoholu
  • spożywanie aflatoksyn zawartych w pleśni
  • hemochromatoza i inne choroby metaboliczne ( choroba Wilsona, niedobór alfa-1-antytrypsyny )
  • stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych

Objawy

W okresie początkowym okresie rozwój nowotworu zwykle nie daje swoistych objawów i przebiega skrycie. Prezentowane dolegliwości są podobne bądź takie same jak marskość wątroby lub jej przewlekłe zapalenie.

Objawami najczęściej występującymi są:

  • brak apetytu
  • chudnięcie
  • pobolewania i uczucie „gniecenia” w prawym podżebrzu
  • stany podgorączkowe
  • żółtaczka
  • wodobrzusze
  • wyniszczenie
  • obecność „pajączków” naczyniowych zlokalizowanych zwykle na skórze dekoltu

Diagnostyka

Rozpoznanie choroby następuje zwykle na etapie dużego zaawansowania choroby, w sytuacji ograniczonych możliwości terapeutycznych. Potwierdzenie rozpoznania opiera się na podstawie podwyższonego stężenia alfa-fetoproteiny (AFP) w surowicy krwi pacjenta oraz stwierdzenia obecności guza w badaniach obrazowych (tj.ultrasonografii – USG, tomografii komputerowej – TK, rezonansu magnetycznego – MRI lub badaniach kontrastowych). Badaniem ostatecznie rozstrzygającym o charakterze guza jest badanie histopatologiczne tkanki pobranej w drodze biopsji ( wykonywanej pod kontrolą USG lub tomografii komputerowej) bądź uzyskanej w czasie zabiegu laparoskopowego. Natomiast w ocenia zaawansowania procesu nowotworowego niezbędnym jest wykonanie jest badania radiologicznego klatki piersiowej oraz badania scyntygraficznego układu kostno-szkieletowego pacjenta.

Leczenie

Metodą radykalnego leczenia jest usunięcie guza w całości (w sytuacji braku przerzutów odległych). Leczenie to polega na usunięciu fragmentu wątroby w którym zlokalizowana jest zmiana nowotworowa lub usunięciu całego narządu z następowym wykonaniem przeszczepu narządu od dawcy, przy zachowaniu odpowiednich kryteriów kwalifikacyjnych (guz nie może mieć średnicy większej niż 5 cm, ocena stopnia wydolności narządu). Sytuacja taka jest możliwa w około 30% przypadków, będąc jednocześnie najskuteczniejszym sposobem leczenia.

W sytuacji nowotworu nieoperacyjnego stosuje się chemioterapię systemową lub lokalną (poprzez podawanie cytostatyków do tętnicy zaopatrującej guz). 

Metodami paliatywnymi, polegającymi na ograniczeniu powiększania się guza, są m.im. alkoholizacja, krioterapia miejscowa, termoradioablacja. Są to metody polegające na lokalnym fizycznym zniszczeniu tkanki nowotworowej, jednak bez gwarancji 100% zniszczenia wszystkich komórek nowotworowych.

Obiecującą metodą leczenia polegającą na zahamowaniu wzrostu nowotworu jest zastosowanie tzw. inhibitorów angiogenezy. Są to leki blokujące rozrost odżywczych naczyń krwionośnych zaopatrujących tkankę nowotworową i tym samym hamujących postęp choroby. Ograniczeniem tej metody pozostaje wysoka cena leku.

Profilaktyka

Profilaktyka zachorowań na raka wątroby obejmuje:

  • zapobieganie zarażeniu wirusem WZW (szczepienie p/ko WZW t.B)
  • leczenie wirusowych zapaleń wątroby typu B i typu C
  • ograniczenie spożywania alkoholu
  • unikanie stosowania hormonalnych preparatów antykoncepcyjnych
  • niespożywanie produktów zepsutych, przeterminowanych, a przede wszystkim spleśniałych

Badania przesiewowe

Badaniami przesiewowymi u osób potencjalnie zagrożonych rozwojem raka wątrobowokomórkowego (HCC), jest regularne – tj. co 3-6 miesięcy wykonywanie badania USG jamy brzusznej oraz oznaczanie alfa-fetoproteiny (AFP) – swoistego biochemicznego markera raka wątrobowokomórkowego.

Zamknij

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w sposób dostosowany do Państwa indywidualnych potrzeb i preferencji, w celu emisji możliwie indywidualnie przygotowanej reklamy. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących przechowywania i uzyskiwania dostępu do cookies przy pomocy ustawień przeglądarki lub urządzenia końcowego, z których Państwo korzystacie.