Z roku na rok obserwuje się dynamicznie zwiększającą się ilość osób podróżujących i udających się poza granice Polski. Wg aktualnych danych Instytutu Turystyki z 2009 roku, Polacy odbyli ponad 6 milion podróży poza granice kraju. Są to najczęściej wyjazdy turystyczne, ale również wyjazdy zawodowe i zarobkowe, misje wojskowe i religijne.

Dalekie podróże wymagają uwzględnienia wielu aspektów organizacyjnych i zdrowotnych, tak aby wyjazd był bezpieczny i udany. Wyjazdy do krajów tropikalnych, subtropikalnych i o niskiej kulturze sanitarnej mogą być narażeniem na zachorowanie na wiele różnych chorób w sytuacji braku odpowiedniej profilaktyki. Dlatego też każdy wyjeżdżający powinien posiadać odpowiednią wiedzę i być przygotowany na ewentualne zagrożenia.

W przygotowaniu do podróży bezwzględnie należy uwzględnić:

• przygotowanie do samej podróży uwzględniając jej długość i plan, miejsce docelowe, rodzaj transportu, przygotowując podręczną apteczkę podróżną
• w sytuacji długich lotów – wystąpienie zespołu nagłej zmiany strefy czasowej, chorobę lokomocyjną, ryzyko wystąpienia zakrzepicy żylnej
• przyjęcie cyklu niezbędnych oraz obowiązkowych szczepień ochronnych – tym m.in. przeciwko żółtej gorączce z wpisem potwierdzającym do tzw. „żółtej książeczki”
• możliwość wystąpienia biegunki podróżnych i innych chorób przenoszonych drogą pokarmową np: wirusowe zapalenie wątroby typu A, cholera, dur brzuszny, pełzakowica, czerwonka, choroby pasożytnicze
• profilaktykę malarii w krajach jej występowania i innych chorób przenoszonych przez owady np. żółta gorączka, denga, śpiączka afrykańska, leiszmanioza, borelioza
• ryzyko nabycia chorób przenoszonych drogą płciową, a w tym infekcji HIV, kiły, rzeżączki
• ryzyko zaostrzenia chorób na które podróżujący choruje przewlekle

Wybierasz się w podróż? Możemy Ci pomóc!

Nasi specjaliści chorób zakaźnych i tropikalnych posiadają odpowiednią wiedzę, doświadczenie i odbyte liczne szkolenia z zakresu medycyny podróży oraz chorób tropikalnych. Udzielane w naszym centrum konsultacje i porady całościowo uwzględniają wszelkie aspekty prawidłowego przygotowania do podróży.

Zapraszamy do rejestracji telefonicznej od poniedziałku do piątku w godz. 9:00-19:00
Tel.: 71 7234500

Najczęściej mamy do czynienia z wirusowym zapaleniem wątroby typu A, B lub C. Jest to niejednorodna grupa chorób, które różnią się m.in. drogami zakażenia, przebiegiem, sposobem leczenia, rokowaniem, możliwymi następstwami.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A jest chorobą przenoszącą się drogą pokarmową i która przebiega stosunkowo łagodnie, często bezobjawowo i nie powoduje przewlekłego uszkodzenia wątroby. Obecnie, przypadki nabycia zakażenia związane są najczęściej z turystyką zagraniczną w regiony tropikalne lub subtropikalne i o niskiej kulturze sanitarnej. Wirusowe zapalenie wątroby typu B i C (zwyczajowa nazywa to „ żółtaczka wszczepienna ”) są chorobami przenoszącymi się drogą krwi. Osobami szczególnie zagrożonymi nabyciem zakażenia wirusem HCV są osoby przyjmujące transfuzje krwi lub preparaty krwiopochodne (szczególnie przed 1990 rokiem), będące po licznych zabiegach operacyjnych i diagnostycznych, przyjmujące dożylnie środki odurzające i narkotyczne, wykonujące tatuaże i piercing. W przebiegu tych schorzeń wyróżnia się okres ostry oraz przewlekły.

Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B i C jest chorobą postępującą w różnym tempie u różnych chorych. U niektórych chorych obserwuje się stan nieaktywnego nosicielstwa zakażenia, co wymaga jedynie okresowej kontroli. Zaś u innych chorych, jest to choroba agresywna i dynamicznie postępująca, której ostatecznym zejściem (w sytuacji braku specjalistycznego leczenia), jest marskość i niewydolność wątroby bądź rak wątroby.

W diagnostyce tychże schorzeń wykorzystuje się panel badań biochemicznych, nowoczesne badania wirusologiczne oparte na biologii molekularnej, w zakresie oceny zaawansowania stopnia uszkodzenia wątroby wykonuje się tradycyjnie biopsję wątroby bądź nowoczesne badania nieinwazyjne metodą elastografii urządzeniem Fibroscan.

Aktualnym, światowym standardem leczenia przewlekłych wirusowych zapaleń wątroby jest stosowanie interferonów o przedłużonym działaniu tzw. interferonów pegylowanych, bądź leków blokujących namnażanie się wirusa tzn. analogów nukleozydowych i nukleotydowych. Niemniej na horyzoncie nowych metod leczniczych pojawi się w niedługim czasie kilka nowych, skutecznych leków.